Olabilecekler ve olacaklar kafamı öylesine doldurmuş ki, gerçek ve bugün olanı çarpık görüyorum. Sanki şu anı dondurabilsem her şey yoluna girecek - ki bu da çarpılmış bir düşünceden başka bir şey değil, zamanın donmuş halini sevmediğimi ve hareketsiz kaldığımda nefes alamadığımı herkes bilir, ben dahil. Ama olabilecekler ve olacaklardan korktuğum için bir süre nefesimi tutmak iyi bir fikirmiş gibi gözükmeye başladı, oysa öyle değil. Bu ağır kanatlardan kurtulmam lazım.
Bu kutu açıldı mı kapanır?… Kapanmaaaz.
2 saat önce


